Een langgekoesterde droom staat op het punt werkelijkheid te worden, maar voor Celien Hermans krijgt dat bijzondere moment een pijnlijke keerzijde. Haar moeder zal er niet meer bij zijn om het mee te beleven.
Een langgekoesterde droom staat op het punt werkelijkheid te worden, maar voor Celien Hermans krijgt dat bijzondere moment een pijnlijke keerzijde. Haar moeder zal er niet meer bij zijn om het mee te beleven.

De Vlaamse showbizzwereld en de talloze fans die de familie Hermans al decennialang op de voet volgen, zijn opnieuw in diepe ontroering gedompeld. Het leven kan soms adembenemend mooi en terzelfdertijd ondraaglijk wreed zijn. Voor Celien Hermans — de getalenteerde zangeres en stralende dochter van de onvergetelijke, veel te vroeg heengegane Margriet Hermans — staat er momenteel een van de allergrootste mijlpalen uit haar leven te gebeuren. Een langgekoesterde droom, waar ze jarenlang keihard voor heeft gewerkt en in de schaduw van haar trotse ouders van heeft gedroomd, staat op het punt om werkelijkheid te worden.
Maar waar dit moment normaal gesproken gevuld zou moeten zijn met uitbundig champagnegekletter, lachende gezichten en stomende vreugdetranen, krijgt het succes voor Celien een gitzwarte, hartverscheurende keerzijde. Degene die haar hand het allerhardst zou moeten vasthouden, degene voor wie ze dit succes het liefst van al zou willen opdragen, schittert door afwezigheid. Haar geliefde moeder Margriet zal er fysiek niet meer bij zijn om deze unieke triomf mee te beleven.
In een openhartige en door merg en been snijdende uiting verwoordt Celien het rauwe verdriet dat zoveel mensen na het verlies van een dierbare onmiddellijk herkennen. Met één enkele zin brak ze de harten van heel Vlaanderen: “Alles voelt dubbel, omdat de enige persoon met wie ik dit echt wil delen er niet meer is…”
Een droom die uitkomt in de schaduw van groot gemis
Wie Celien Hermans een beetje kent, weet dat zij haar eigen muzikale en creatieve pad heeft gebaand, altijd met een diep respect voor de gigantische schoenen waarin zij trad. Aan de zijde van haar moeder Margriet stond ze vaak op het podium, deelde ze lief en leed, en leerde ze de harde kneepjes van het vak kennen. Het duo was onafscheidelijk; moeder en dochter waren niet alleen familie, maar ook elkaars grootste critici, vertrouwelingen en allergrootste fans.
Nadat het Nederlandse en Vlaamse land eerder al werd opgeschrikt door het verlies van Margriet Hermans, stortte de wereld van Celien in een nachtmerrie. De stilte in de kleedkamer, het lege telefoontje aan het einde van een zware draaidag, en het ontbreken van die warme, stimulerende moederlijke raad lieten een niet te dichten gat achter.
En juist nu, nu Celien op de drempel staat van een absoluut hoogtepunt in haar carrière — een langgekoesterde droom die eindelijk vorm krijgt en waarvan de details binnenkort wereldkundig worden gemaakt — slaat de pijn van dat gemis dubbel en dwars toe. Het succes smaakt bitterzoet. Waar anderen feestvieren, vecht Celien tegen de tranen van de wetenschap dat haar moeder dit historische moment vanaf de aardse zijlijn niet meer kan meemaken.
De rauwe pijn van het eerste grote succes zonder moeder
Psychologen en ervaringsdeskundigen noemen het de zwaarste hobbel in het rouwproces: de eerste keer dat je een mijlpaal bereikt zonder de persoon die je het liefst had gebeld om het te vertellen. Voor Celien is die realiteit nu keihard aangekomen.
In de wandelgangen wordt gefluisterd dat de voorbereidingen op deze grote stap gepaard gaan met intense emotionele schommelingen. Urenlang kan ze bezig zijn met de artistieke invulling van haar droomproject, om vervolgens overmand te worden door een golf van verdriet wanneer ze zich realiseert dat ze de triomftocht niet met haar moeder kan vieren. Geen apetrots applaus vanuit de coulissen, geen gulle lach van Margriet om haar successen te bekronen.
Toch bewijst Celien in deze moeilijke periode van haar leven dat ze uit hetzelfde hout is gesneden als haar moeder. Ze bijt zich vast in haar werk, put kracht uit de herinneringen aan vroeger, en weigert om zich door het verdriet klein te laten krijgen. Het is die veerkracht die haar niet alleen een artiest om rekening mee te houden maakt, maar ook een jonge vrouw met een ongelooflijk sterk karakter.
Vlaanderen leeft massaal mee met Celien
Vanaf het moment dat de eerste contouren van haar grote droom en het daarbij behorende dubbele gevoel naar buiten kwamen, stroomden de socialemediakanalen over van de hartverwarmende reacties. Fans, collega-artsen en medelanders laten massaal weten dat ze aan haar denken.
“Lieve Celien, je moeder kijkt ergens daarboven met een oneindige trots mee,” kruipt een ontroerende reactie onder een van haar recente berichten. “Zij voelt elk succes, elke noot en elke glimlach van jou mee. Zet hem op, ze zou supertrots op je zijn!” De steunbetuigingen bieden de jonge zangeres een baken van warmte in deze emotionele rollercoaster.
Het besef dat liefde sterker is dan de dood zelf, is precies wat dit verhaal zo krachtig maakt. Margriet Hermans is er dan fysiek niet meer bij, haar geest, haar energie en haar onvoorwaardelijke geloof in haar dochter echoën door in alles wat Celien doet.
Een nieuw hoofdstuk vol tranen en triomf
De komende weken beloven voor Celien Hermans een aaneenrijging te worden van emotionele hoogtepunten. De onthulling van haar langgekoesterde droom staat op de punt van losbarsten, en het land kijkt mee met ingehouden adem.
Het zal een moment zijn van glimlachen met betraande ogen. Een moment waarop het succes gevierd wordt, maar waarin de lege stoel naast haar voor eeuwig zichtbaar blijft. Celien laat echter zien dat je verdriet en succes kunt dragen, hand in hand, met het hoofd omhoog en het hart op de juiste plaats.
Heel Vlaanderen wenst Celien alle kracht, liefde en succes toe bij deze prachtige mijlpaal. Margriet kijkt toe, daar zijn we van overtuigd. Veel succes, Celien — maak je moeder trots!








