NIJMEGEN IN DE GREEP VAN MEGAMOSKEE: “Stad wordt overspoeld door beton en Turkse invloed!”

Het is definitief: Nijmegen krijgt er een nieuwe blikvanger bij, en de gemoederen in de oudste stad van Nederland koken over. Na dertien jaar van politiek getouwtrek, achterkamertjespolitiek en eindeloze juridische procedures, heeft het stadsbestuur het licht op groen gezet voor de bouw van de nieuwe Eyüp Sultan Moskee aan het Jonkerbosplein. Het belooft een gigantisch complex te worden waar honderden, zo niet duizenden mensen tegelijk samen kunnen komen. Maar terwijl de gemeente jubelt over “sociale diversiteit”, vragen verontruste inwoners zich af: wordt onze stad hier wel beter van?

Een kolos aan het Jonkerbosplein

Vergeet het oude, krappe pand aan de Vondelstraat. Wat er nu op de planning staat, is een architectonische kolos die het Jonkerbosplein volledig gaat domineren. Met ruimte voor maar liefst 1.500 bezoekers in één klap, wordt dit niet zomaar een gebedshuis; het wordt het grootste islamitische centrum in de wijde regio. Maar de grootte is slechts één punt van zorg. Het complex moet een “multicultureel paradepaardje” worden, compleet met zalen voor educatie, vergaderruimtes en – tot verbazing van velen – commerciële ruimtes zoals een kapper, een bakkerij en horeca.

“Wat is dit, een moskee of een winkelcentrum?” vroeg een buurtbewoner zich woedend af. De kritiek is niet mals. Critici spreken van een “islamitisch bolwerk” dat onder het mom van verbinding onze lokale cultuur verdringt. Dat de gemeente Nijmegen hiervoor grond heeft verkocht aan de Islamitische Stichting Nederland (ISN) – een organisatie die nauwe banden onderhoudt met het Turkse Diyanet – zorgt voor extra argwaan. Veel Nederlanders zien hierin de lange arm van de Turkse president Erdogan, die via dergelijke projecten zijn stempel zou drukken op onze samenleving.

Verkeerschaos voor de deur

Alsof de ideologische discussie nog niet genoeg is, maakt de buurt zich grote zorgen over de praktische gevolgen. Het Jonkerbosplein ligt vlak bij het Goffertstation, een plek die al uitpuilt van het verkeer. Hoe moet 1.500 man bezoekers zich hier gaan verplaatsen? De gemeente belooft een “oplossing” met parkeerplekken op honderden meters afstand, maar critici noemen dat een lachertje. “Stel je voor wat er gebeurt op vrijdagmiddag als iedereen tegelijk komt,” verzucht een lokale ondernemer. “Het wordt hier één grote chaos. De gemeente negeert de werkelijkheid om haar eigen politieke agenda door te drukken.”

De vrees voor parkeeroverlast en verkeersinfarcten is de afgelopen jaren alleen maar gegroeid. De gemeente Nijmegen lijkt echter doof voor deze zorgen. Ondanks dat buurtbewoners jarenlang aan de bel hebben getrokken, is het besluit nu genomen. De “procedure is gevolgd”, zo klinkt het droogjes vanuit het stadhuis. Voor de mensen die in de wijk wonen en werken, voelt dat als een mes in de rug. “Zij bepalen het in hun ivoren toren, wij zitten straks met de gebakken peren,” klinkt het cynisch.

Een trekpleister voor… wie?

Het stadsbestuur noemt het project een “trekpleister”. Maar waar trekt het volk precies naartoe? Het bestuur van de moskee benadrukt dat ze open willen zijn, zelfs met een stilteruimte voor “andersgelovigen”. Maar is dat een oprecht gebaar van inclusiviteit, of is het een zoethoudertje om de zure pil voor de Nijmegenaren te verzachten?

De financiering blijft een heet hangijzer. Waar komen de miljoenen euro’s vandaan voor zo’n megalomaan project? Er is al jaren sprake van inzamelingsacties onder de eigen gemeenschap, maar de vraag blijft of dit alles is. De zorgen over buitenlandse financiering en invloed zijn nooit helemaal verstomd. Terwijl de gemeenschap zelf spreekt over een plek van “ontmoeting en religie”, zien veel Nijmegenaren een symbool van een wereld die steeds verder af komt te staan van hun eigen vertrouwde leefomgeving.

Politieke zelfmoord of vooruitziende blik?

Politiek Den Haag en Nijmegen lijken lijnrecht tegenover elkaar te staan in de beleving van dit dossier. De gemeente Nijmegen zet in op een “levendige, gemengde wijk”, maar de burger voelt zich overspoeld. De discussie over de nieuwe moskee is inmiddels verworden tot een symbool van een veel groter maatschappelijk conflict: de moeizame integratie in een land dat de grip op haar eigen identiteit lijkt te verliezen.

Het project is al dertien jaar in de maak. Mensen van het moskeebestuur grappen dat ze “hun haren hebben verloren tijdens het wachten”, maar voor de omwonenden is er weinig reden tot lachen. De bouw gaat beginnen, en de skyline van Nijmegen zal voor altijd veranderen. Eén ding is zeker: zelfs als de eerste steen wordt gelegd, zal de discussie over deze “megamoskee” nog lang niet zijn gesust. De Nijmegenaren die zich niet gehoord voelen, zullen dit project met argusogen blijven volgen. De gemeente heeft haar zin gekregen, maar de prijs – in maatschappelijk draagvlak – zou wel eens veel hoger kunnen zijn dan de miljoenen die er nu in het beton worden gepompt.

Wat vind jij van de komst van dit megacomplex? Is het een verrijking voor de stad of een ongewenste verandering die de verkeersdruk en sociale spanningen alleen maar zal vergroten? De discussie laait op en wij zijn benieuwd naar jouw mening – laat het ons weten in de comments!